Zadośćuczynienie za śmierć

smierc_ojca_Uprawnienia najbliższych członków rodziny zmarłego, którego śmierć nastąpiła wskutek uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia reguluje art. 446 § 4 k.c. Na podstawie tego przepisu najbliżsi zmarłego mogą domagać się zadośćuczynienia za doznaną krzywdę rozumianą jako cierpienia psychiczne po utracie osoby najbliższej. Art. 446 § 4 k.c. stosuje się do wypadków, które nastąpiły po dniu 3 sierpnia 2008 r.

Zadośćuczynienie także w sprawach sprzed 2008 r.

W uchwale z dnia 27 października 2010 r. (III CSP 76/10) Sąd Najwyższy stwierdził, że w sprawach dotyczących zdarzeń, które miały miejsce przed 3 sierpnia 2008 r., najbliżsi zmarłego mogą dochodzić zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, która powstała na skutek śmierci osoby bliskiej. Podstawą prawną roszczeń jest art. 448 k.c. w zw. z art. 24 § 1 k.c. Podobnie stwierdził Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 13 lipca 2011 r. (III CZP 32/11), która również dotyczyła roszczeń członków rodziny osoby zmarłej w wypadku.
Pogląd Sądu Najwyższego opiera się na przekonaniu, że śmierć bliskiego członka rodziny powoduje naruszenie dóbr osobistych osób pozostałych przy życiu. Chodzi o te osoby, które były związane emocjonalnie ze zmarłym. Ich krzywda polega na zerwaniu więzi rodzinnych co powoduje ból i cierpienia psychiczne. Negatywne przeżycia i emocje wywołane odejściem bliskiego członka rodziny zasługują zaś na rekompensatę w formie zadośćuczynienia pieniężnego.

O zadośćuczynienie można wystąpić nawet wtedy, gdy ubezpieczyciel już wcześniej wypłacił odszkodowanie z tytułu istotnego pogorszenia sytuacji majątkowej osoby najbliższej.

www.euco.pl
stat4u